Uit je keurslijf

05-01-20
Hoe is het nu met je? Klaar voor dit nieuwe jaar of zit je nog wel voor een (groot) deel in je keurslijf? Dan is het wellicht nu een mooi moment om deze uit de kast te halen en ritueel te verbranden (bijvoorbeeld tijdens de eerstkomende vuuravond  ). Maar dat terzijde. Ik kreeg steeds het woord keurslijf en de zin 'in een keurslijf zitten' in mijn hoofd wanneer ik aan het mijmeren was over een thema voor de volgende zondagochtendmail.

Letterlijk betekent een keurslijf een soort korset. De eerste korsetten werden gemaakt rond de 16de eeuw. Middenvoor strak dicht geregen met veters en drukt de borsten naar boven. Dit werd aangetrokken om de taille en boezem te accentueren. Omdat dit zo strak zit, werden soms vitale organen verschoven of zelfs geplet.  Figuurlijk zaten vrouwen ook ongetwijfeld vast in het keurslijf. Vrouwen hadden vroeger veel minder of zelfs niets te vertellen. Je kunt je voorstellen dat dit een benauwd gevoel geeft. Altijd maar in een keurslijf zitten, ontneemt je je bewegingsvrijheid.

De uitdrukking: Zij zit vast in een keurslijf of ik heb het gevoel dat ik in een keurslijf zit, betekent dan ook dat je je belemmert voelt. Benauwd en niet vrij. Je hebt het gevoel dat je geen kant op kunt en wordt geleefd in plaats van dat je je eigen leven leeft. Je durft wellicht ook niet je eigen grenzen te ontdekken omdat dat voor je gevoel niet kan of mag. Uiteindelijk kan dit ontzettend gaan wringen en tot gevolg hebben dat je ziek wordt. Mentaal of fysiek. Tegenwoordig heb je keurslijven voor mannen hoor!!

Niets fijner om je vrij te voelen zowel fysiek als mentaal. Vroeger werden letterlijk vitale delen in het lichaam afgekneld, zoals ik hierboven al even benoemde. Zo strak zat het keurslijf om de vrouw heen. Figuurlijk kunnen zowel vrouwen als mannen het gevoel hebben om in een keurslijf zitten.

Ben jij nog teveel  bezig met
– de goedkeuring van de buitenwereld,
– het goed willen doen voor de ander,
– bang te zijn om voor jezelf te gaan staan of op te komen,
– bang te zijn voor de afkeuring van buitenaf?

Voel jij
–  dat je weinig ontspanning of vrije tijd voor jezelf hebt,
– gespannenheid in je lijf,
– dat je onrust en onvrede ervaart
– je geregeld eenzaam?

Volgens mij ben jij echt niet bedoeld om aan andermans wensen en verwachtingen te voldoen. Om opgesloten te zitten in een keurslijf. Terwijl je zelf uit je keurslijf stapt word je je wellicht ook bewuster van de momenten waarop jij de ander nog een keurslijf voorhoudt. Want dat doen we ook met zijn allen. Al die verwachtingen die we ( grotendeels onbewust) naar de ander toe hebben.

Kun jij het de ander gunnen om volledig zichzelf te zijn ook al is dat niet altijd even prettig voor jezelf? Moet je altijd willen begrijpen waarom de ander iets doet of laat? Zelfs wanneer je dit absoluut niet kunt vatten is dit, in mijn ogen, van geen enkel belang. Je hoeft alleen maar je hart open te zetten voor de ander - ook wanneer je verder weinig of geen contact hebt of wilt met die persoon - zodat de ander daarmee van jou alle ruimte krijgt om zichzelf te zijn. Laten we vooral ook stoppen met het ergens iets van vinden en gewoon accepteren hoe de ander is. Niet alleen voor de ander maar hiermee maak je je eigen leven ook een stuk leuker en zorgelozer. 



Volgens mij is de mens op aarde om zichzelf te ontwikkelen en te groeien in vrijheid. Precies op de manier zoals het bij jou past!