Testimonials

Graag wil ik mijn ervaringen met Astrid delen met u. Ik zat erg met mijn gevoelens te prutsen. Mijn broer was op 42 jarige leeftijd overleden. Hij had kanker en is maar een paar weken ziek geweest. Door deze gebeurtenis zat ik behoorlijk in de knoop. Ik kreeg een tip van een bekende om naar Astrid te gaan. Zij zou mij kunnen helpen. In eerste instantie leek het me maar vaag, maar de stoute schoenen aangetrokken en naar haar toe gereden. Tot op de dag van vandaag heb ik hier nog steeds geen spijt van. Ze was al getipt dat ik zou komen en nam meteen tijd voor me. In het kennismakingsgesprek klikte het meteen. Astrid nam de tijd voor me en zette me aan het werk met mijn gevoelens. Wanneer ik het nodig had gaf ze me op mijn kop, een knuffel of zei helemaal niets en luisterde naar me. Ze voelde het exact aan wat ik wanneer nodig had. Binnen een korte tijd heb ik mijn verdriet om kunnen zetten in liefdevolle herinneringen.Mijn ervaringen met Astrid zijn meer dan fantastisch. Ze is een heerlijk mens, recht door zee en vooral erg goed in wat ze doet. Ik ben een persoon met een behoorlijk sterke eigen wil en ze heeft mij laten zien dat dit niet altijd de juiste houding is. Lieve Astrid. Bedankt voor je tijd, geduld, liefde en adviezen. Zonder jou was ik waarschijnlijk nog steeds gevoelloos voor emoties. Dankzij jou kan ik weer emoties tonen.

Alain - 38 jaar - eigen bedrijf
  Getrouwd - 2 dochters

Dag Astrid, even een persoonlijk berichtje; want ik ben echt blij met je post vandaag op Facebook. Ik herken het zo. Heel helpend voor mij in deze periode van rouw en loslaten. Nogmaals en nu persoonlijk bedankt. Zo waardevol wat je doet en schrijft, in ieder geval voor mij. Ik volg je graag. Warme groet van Anja

Anja - 52 jaar - dierencoach
ongehuwd - geen kinderen

Mede dankzij jou, mooie Astrid, heb ik een super leuke vakantie gehad. Dat komt omdat jij mij geleerd hebt om naar mijzelf te kijken en mezelf te accepteren wie ik ben en dat ik er mag zijn. Door alle mooie dingen die jij doet en daardoor mij inzichten geeft ben ik blij met mezelf en daardoor kon ik zo genieten van mijn vakantie.

Lianne - 42 jaar - sportcoach
Moeder van 3 kinderen

Beste Astrid, ik ben bij je gekomen omdat ik er helemaal doorheen zat. Zowel geestelijk als lichamelijk was ik op, ik had geen energie meer om iets te kunnen doen. Via….via….ben ik bij je gekomen en kon ik met mijn verhaal bij jou terecht. Je hebt geluisterd en mij handvatten gegeven om mijn leven weer op de rit te krijgen. In het begin lag de nadruk vooral op het analyseren van verhalen en gevoelens. Wat is er allemaal gebeurd en welk effect heeft dit op mij gehad? Wat geeft mijn lichaam voor signalen af en hoe kan ik die herkennen? Belangrijker nog om er naar te leren luisteren en ze serieus te nemen. Kortom bewustwording van mijn eigen gedachten, gevoelens en handelingen. Stil staan bij mezelf en me niet op laten slokken door alle drukte en bedrijvigheid om me heen. Daar ben je voor mij een hele goede leermeester en houvast in geweest. Door de gesprekken en begeleiding die ik van je gekregen heb, heb je me bewust laten worden van mezelf en wie ik ben. Het is zeker niet altijd gemakkelijk geweest, maar door je open en warme houding heb ik me altijd op mijn gemak gevoeld. Je bent bewust van jezelf en doortastend in de gesprekken en oefeningen die we samen gedaan hebben. Die af en toe ook heel praktisch waren en waar ik nu nog veel gebruik van maak. Ik heb door jou een belangrijk groeiproces doorstaan en weer balans kunnen vinden om mijn leven weer vorm en inhoud te geven. Je bent zeer kundig en bedreven in de ondersteuning die ik van je gehad hebt. Heel erg bedankt voor je steun, spiegel, luisterend oor en handvatten die je me gegeven hebt.

Marian - 38 jaar - officemanager
Getrouwd, 1 zoon 

Mijn zoon(13) is bijzonder aardig en vriendelijk naar de buitenwereld. Maar binnen vier muren een ramp! Helaas vergeet hij zichzelf compleet ; heeft zijn leven niet op de rit, kan niet wakker worden van de wekker, komt zijn bed niet uit, clown op school, heeft nog nooit wat in een agenda gezet, sfeer bepalend, veel schulden, heel gauw boos, alles kwijt, we kunnen er een boek mee vullen. Dat tot wanhoop van mede gezinsleden.

Bestempeld door hulpverlening als ADHD-er voelde het als moeder niet zo, het voelde als iets anders. Bij Astrid gekomen viel alles op zijn plek: Vorm van asperge (denken en voelen komen niet echt bij elkaar). Voor mij als moeder werd alles helder en viel het allemaal op zijn plek. Geen medicijnen meer maar begrip voor zijn “onkunde”. Wat een openbaring.

Twee keer is mijn zoon bij Astrid geweest, vrijwillig! Wat een cadeautje; om stil van te worden! We hebben sinds 5 weken een compleet andere zoon (nu 19). Hij komt ’s morgens op tijd uit zijn bed. Gebruikt voor het eerst zijn agenda in de telefoon. Hij Vraagt om samen met zijn moeder te eten en kan een compliment uitdelen dat het eten erg lekker is! Is zelf trots dat hij niet gelijk boos is wanneer zijn broertje iets van zijn kamer heeft gehaald. Werkt hard en ziet in dat hij rekeningen gewoon moet betalen. Wat is dit een geluksmoment! Elke dag kom ik wat tegen wat mij weer stil maakt van dankbaarheid; ik heb mijn kind terug die ik jaren kwijt was. En weet je wat nu zo mooi is; hij heeft sinds drie weken verkering! Dat is wat hij het liefste wilde maar wat hij nooit kon !

Bijzonder,

Liefs,

Een moeder


Terugblik op een moeilijke periode in mijn leven.


Het leven leek mij toe te lachen en een mooie toekomst lag in het verschiet. Zo leek het toen ik in mei 2014 het wethouderschap vaarwel zei. Dat was een bewuste keuze, ingegeven door behoefte aan verandering van omgeving en het gevoel dat verveeldheid binnensloop. Ook voelde ik me sterk, zeker en onweerstaanbaar. Ik had per slot van rekening 8 enerverende jaren van bestuurlijke topsport succesvol doorstaan. Jaren waarin ik – zonder mezelf op de borst te slaan – bovenmatig had gepresteerd, op een manier zoals ik dat eigenlijk mijn hele leven al had gedaan. Naast het eigenlijke werk pakte ik alles aan wat op mijn pad kwam. Zonder het (toentertijd) te beseffen, ben ik de afgelopen jaren overbelast geweest.

En toen … was er niets. Na een paar aangename weken vakantie belandde ik in de zomer van 2014 al heel snel in een neerwaartse spiraal en uiteindelijk in een groot zwart gat. De adrenaline en energie was weg en gaandeweg sloeg vertwijfeling toe. Alle ingrediënten waren al aanwezig maar het duistere scenario begon zich pas goed te ontwikkelen, nadat ik was afgewezen in het kader van sollicitatie als burgemeester. Hoe kon dat? Afgewezen na een – in mijn ogen – prima gesprek met de Commissaris van de Koning. Die afwijzing haakte er fors in. Ook elders bleken ze niet op mij te zitten wachten.

Ik ben zo boos geweest … vooral op mezelf. Ik had al nooit een positief beeld van mezelf. Vond me altijd minder dan de ander. Voelde me ook altijd opgelaten als anderen mij prezen om mijn competenties en resultaten. Een afscheidsreceptie, laat staan een Koninklijke onderscheiding, wees ik om die reden af. Aan het eind van de zomer 2014 zat ik vol zelfverwijt/ zelfspot. Ik sloeg vast en voelde me angstig voor alles en iedereen. Alles zat ook tegen, met als dieptepunt de terugkeer naar een vorige werkgever. Beloften over een aanbod van een baan bleken loze woorden. Het kwam er op neer dat ik het zelf maar moest uitzoeken.

Wat er dus altijd al in heeft gezeten kwam in de zomer van 2014 massief naar voren. Negatieve beelden en overtuigingen en de angst afgewezen te worden. Vroeger compenseerde ik dat door vooral anderen tevreden te stellen. Maar dat ging na de zomer van 2014 niet meer op. Ik kon niet onderduiken in werk en stapels nevenactiviteiten en verplichtingen.

Mijn loopbaanbegeleider zag het gebeuren en heeft me gelukkig doorverwezen.

Behoorlijk uit balans ben ik bij Astrid Leferink, aanbeland.

In een groot aantal sessies heb ik mijn verhaal gedaan, hebben we geanalyseerd, beredeneerd en geoefend. En dat proces heeft me geweldig goed gedaan, zeg ik nu. In alle eerlijkheid en oprechtheid heb ik verteld wat er in mijn hoofd speelde. Ik heb daar veel woorden aan besteed. Gaandeweg heeft het beeld veel kleur en contrast gekregen. Dat was ook nodig omdat veel van de geprogrammeerde overtuigingen helder moesten worden om ze effectief aan te kunnen pakken, of op z’n minst voor mij hanteerbaar te maken. Ik denk dat we daarin goed geslaagd zijn. De eerste tijd heb ik vaak gedacht: ‘wanneer komt hier een einde aan en vind ik de weg omhoog’? En het ging een tijd ook steeds slechter. Sombere en bittere gedachten hebben overheerst. Hoewel, op één of andere manier heb ik altijd vertrouwen gehad op een goed afloop. Ik herinner mij een groepssessie waarin mij gevraagd werd een tekening te maken. Ik heb mijn gevoel toen verbeeld in de vorm van een donkere tunnel, met op het einde licht en kleur en vrede.

Het was mij duidelijk dat ik in mijn denken (over mezelf) was vastgeslagen. Al pratend zijn de knopen ontrafeld. Ik heb geleerd me te ontspannen en van kleine dingen te genieten. Hier en nu is ook belangrijk. Ook ben ik in gaan zien hoe ik mezelf kan herprogrammeren. Ik kan nu een positief zelfbeeld neerzetten door mijn sterke kanten voorop te plaatsen. Ik heb ook geleerd niet voor anderen te willen denken. Vooral niet wat ze wel of niet van mij kunnen vinden. Daar hoef ik me niet mee bezig te houden, zie ik nu in. Ik moet mezelf niet wegcijferen of onzichtbaar maken. Ik mag voor mezelf opkomen en hoef geen dingen te doen die ik eigenlijk niet wil.

Ongeveer op het dieptepunt van mijn mentale onbalans bleek ik ook nog eens lichamelijk ziek te zijn. Medio november lag ik plotseling in het ziekenhuis. Vele onderzoeken later bleek ik een tumor aan mijn maag te hebben. Anders dan je zou verwachten heeft deze zoveelste tegenslag geholpen de opgaande lijn te pakken.

Mijn lichamelijke ziekte dwong me goed na te denken over de aanpak van mijn behandeling. In het verleden zou ik veel meer geneigd zijn het aan een dokter over te laten. In zoverre was ik al veranderd, dat ik zonder me schuldig te voelen heb gekozen me bij het UMCG te laten behandelen.

Het nieuwe zelfbewustzijn voelt goed.

In al die sessies ben ik veel aan het woord geweest. Dankzij je veelal subtiele vragen en opmerkingen heb je me aan het denken gezet. Hoewel, soms heb je terecht kordaat ingegrepen om mijn negatieve houding te doorbreken. Dat is wat mij betreft heel goed gegaan. De oefeningen om rust te ervaren, beelden te corrigeren, overtuigingen te analyseren en interne en externe krachten te benutten, hebben me geweldig geholpen. Door jou heb ik geleerd dat ik er mag zijn.

Tot slot. Niets gebeurt bij toeval. Ik heb ervaren klein te zijn gemaakt om groter te kunnen groeien.

Astrid bedankt. Wonderlijk dat jij op mijn pad bent geplaatst. Dank voor je luisterend oor. Dank voor de aangename sfeer in je praktijk. Je hebt geweldig bijgedragen aan mijn proces van omkeer en herstel.

A - 57 jaar - inmiddels weer wethouder in een andere gemeente
Getrouwd - 2 volwassen kinderen en kleinkinderen